Değerli Dostlar; bizi anlayan birine gönlümüzü açabilmemiz, derdimizi paylaşabilmemiz çok önemli ve çok güzel. Toplum içerisinde böyle güzel dostları bulmak ve o insanlarla derdimizi paylaşabilmemiz harika. Konunun ilham kaynağı daha önce kaleme almış olduğum bir şiirim, sözü uzatmadan şiirimi paylaşalım istiyorum.   HALLEŞMEK!   Dedim halin nedir? Dedi ki nahoş, Dedi, çektirenler olmasın hiç hoş, Dedim, dünya fani, bu âlem bomboş, Onun için böyle üzme kendini! Dedim üzülmüşsün, dedi ki ne çok, Dedim hani dostun, dedi ki hiç yok, Dedim konuşanlar, bağrımda bir ok, Dedi arayanlar bulur dengini! İnsanlar çok hırslı, dedi ki doğru, Nefsine yapmıyor hiç kimse çağrı, Bu yüzden tükenmez yürekte ağrı, Uğraşma yenemez kimse fendini! Dertler kalmak için inat edince, Eşin-dostun terk edip de gidince, Garip gönlüm kavruluyor od ’unca, Yıkamadı bende dertler bendini! Dertli, bu dünyanın düzeni böyle, Ah ile, vah ile geçiyor öyle, Azrail karşına gelince şöyle, Ne fakiri dinler ne de zengini!   Cafer AKSAY (ERDEMLİ-29 Ağustos 2015 Cumartesi)