Değerli Dostlar; hayatta zaman zaman bazı olayların olgunlaşması ya da yerine oturabilmesi için sessiz kalıp bazı işlemlere izin vermek gerekiyor. Ağaçların sana, büyümenin sabır gerektirdiğini öğretmesine izin ver! Rüzgârın sana, istediğin gibi yön ve hız değiştirebileceğini öğretmesine izin ver! Çiçeklerin sana, harika güzelliklerinin bütün yıl boyunca çiçek açmadığını öğretmesine izin ver. Denizin sana hem nazik hem de güçlü olmayı öğretmesine izin ver! Yıldızların sana, ışığı görmek için karanlığın gerekli olduğunu öğretmesine izin ver! Güneş sana öğretsin ki, ne kadar saklanırsan saklan, mutlaka yeniden doğacaksın! Toprağın sana, bıkmadan,  usanmadan ve yorulmadan üretmeyi öğretmesine izin ver! Gökyüzünün sana,  sonsuz ümit sahibi olmayı öğretmesine izin ver! Dağların sana, içerisinde birçok canlıyı barındırmasına ve ana sevgisi-baba şefkatiyle onlara kucak açmasını öğretmesine izin ver! Tabiatın(doğanın) sana,  uyumlu bir şekilde yaşamayı öğretmesine izin ver! Unutma; içimizdeki öfke ve kinle beslenen ya da şefkat,  huzur ve sevgiyle beslenen kurdun hangisini beslersen o galip gelir. Öfke ve kinle beslenen kurdu unutmadan ve uyandırmadan;  şefkat, huzur ve sevgiyle beslenen kurdu besle büyüt ki hem kendin hem de çevren sevgi, neşe ve güzelliklerle abat olsun.  İÇİMİZDEKİ İKİ KURT Bir Kızılderili hikayesi, insanların içinde büyüttüğü büyük savaşı anlatır:  Buna göre yaşlı Çeroki torunlarını toplayıp hayat dersleri verirken onlara kalbinde iki kurdun sürekli olarak savaştığını söyler.  "Bu kurtlardan biri öfke, imrenme, kıskançlık, keder, pişmanlık, hırs, kibir, kendine acıma, suçluluk, içerleme, aşağılık duygusu, yalan, sahte gurur, üstünlük ve ego içerir" der ve devam eder:  "Diğer kurt ise iyiliği barındırır kalbimizde. Sevinç, huzur, sevgi, umut, sükûnet, tevazu, nezaket, iyilik, empati, cömertlik, gerçeklik, şefkat ve inançtır bu kurdu besleyen."  Çocuklar dedelerini dikkatle dinlerken o şöyle der. Aynı savaş sizin içinizde de sürüyor ve diğer bütün insanların içinde de var." Söylenenleri anlamaya çalışan çocuklardan biri büyükbabalarına; "İyi de dede, bu savaşı sonunda hangi kurt kazanacak? diye sorar.  Yaşlı Çeroki derin bir nefes alır ve der ki: "Hangisini beslersem o kazanacak..." Sonra devam eder: Ben şefkatli kurdu beslemeyi seçiyorum. Bu tabii ki öfkeli kurdu göz ardı etmeme, acıtmaya ya da öldürmeye çalıştığım anlamına gelmiyor. Bunu yaparsam savaş çok daha uzayacak ve zaten o kazanacaktır. Çünkü bunu yapmam onu düşmanlığım ve korkumla daha çok besleyecek ve güçlendirecektir. Bunun yerine sakince dikkatimi verebilirim kızgın kurda. Bu, onun istediği cevabı bulabilmesine izin vermem demek olacaktır. Bunu yaparsam yanıma uzanacak ve artık bana düşmanca davranmayacaktır."  Yani deniyor ki "İçimizdeki hangi kurdu beslersek o güçlenecektir."