17 MAYIS 2021 Pazartesi 22:41
NURSİMA POLA
NURSİMA POLA
Giriş Tarihi : 02-05-2021 18:23

O KOKU

Bu sabahın güzelliğinden kendimi alamıyorum. Güneş tenime rahatlatacak kadar narin davranıyor. Bu naziklikle uyanıp devamının güzel gelmesini beklediğim birgün ile uyandım. Annemin odasına yöneldim.

 Bugün daha iyi gibi bir hali vardı. Açıkçası keşke öyle olsaydı. Aniden onun sesiyle irkildim. Yanına tekrar gittiğimde onun sessizliği ile irkildim. Tükenmez kalemin elbet birgün tükendiği gibi benim umudum da o sessizlikte tükenmişti.

Canımın canı kalbimden ayrılmadı ama aramızdan ayrıldı. Benim annemin kokusu çok hoştu. Bana dünyadaki bütün güzellikleri serebilen eşsiz bir kokuydu. İçimde ne kadar çok yer edindiyse bir o kadar da boşluk bıraktı. Güzelliğime en son banyosunu ben yaptırdım. Misler gibi kokusu ruhuma çiçek bahçesinde hissi veriyordu. Dermansız hastalığına derman olamadım ama yüzünde gamzeli gülüş oldum.

Bir yerde okumuştum; "Bir insanın ilk önce sesini,sonra görüntüsünü en sonunda kokusunu unutursunuz" diyordu. Doğru! Zaten o koku nasıl unutulabilirdi ki?Böyle...Nasıl anlatsam...

Ilık bir rüzgarın içinde bulundurduğu çiçek kokuları ve aynı zamanda rüzgarın o çelimsiz sertliğini andırıyordu. Tarif edilemeyecek kadar eşsiz güzellikte. Aslında yaşanılan herşey tam anlamıyla anlatılabilseydi duygu kavramı olmazdı. Burnumda tütüyor deyimini ben o kokuyla özleştirdim. Ben o kokuyla öğrendim asıl sevmeyi sevilmeyi. O koku beni herkesin karşısında durabilecek güce sahip etti. Şöyle özetleyecek olursam; Allah bana o kokuyu unutmayı asla nasip etmesin.

 

Not;Hayal ürünüdür. (Annem hayatta çok şükür)

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
HAVA DURUMU
Gazete Manşetleri
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA